Ken Carroll blogt over de kostprijs van Chinees leren via ChinesePod. Zijn standpunt is uiteraard dat het allemaal zeer betaalbaar is, minder dan 65 dollarcent per dag, in euro dus ongeveer een halve euro per dag. Voor 7 lessen per week op verschillende niveaus en met tal van oefeningen is dat volgens mij ook zeer goedkoop.
Het toeval wil dat De Standaard dit weekend in haar rubriek Uw geld en uw leven (online artikel enkel voor abonnees), een sinologe aan het woord laat die via een eigen bedrijfje ook lessen Chinees aanbiedt.
Ella Reynders draait blijkbaar al jaren mee in het circuit van avondscholen en heeft ongetwijfeld heel wat ervaring als lesgeefster. Ik ga hier ook niet proberen haar aanbod (20 lesuren, groepjes van 8 personen, 145 euro per persoon) te vergelijken met het aanbod van ChinesePod, daarvoor is het immers te verscheiden, is de benadering helemaal anders. Wat ik wel wil belichten is dat Ella Reynders aangeeft dat het avondonderwijs Chinees niet beantwoord aan de verwachtingen van een heleboel cursisten. Ik citeer:
,,In het centrum voor volwassenenonderwijs staat alles in het teken van de vier vaardigheden: luisteren, lezen, schrijven en spreken. Omdat schrijven zo moeilijk is in het Chinees, gaat dat zeer traag. De meeste mensen die Chinees leren, willen converseren met hun Chinese echtgenote, met hun zakenpartners of als toerist. Daarom werk ik met een transcriptiesysteem, waardoor mensen zich na dertig uur les verstaanbaar kunnen maken in de meest voorkomende situaties. Het is survival-Chinees.”
Zelf heb ik ook mijn eerste passen Chinees gezet in het avondonderwijs. Chinees kunnen schrijven vind ik wel belangrijk, maar persé elk geleerd woordje kunnen schrijven legt een zeer grote druk op je en je steekt er ook enorm veel tijd in. Het gaat zeker ten koste van je algemene taalvaardigheid. Het is uiteindelijk wel belangrijk dat je Chinees ook kan schrijven, of minstens de karakters kan herkennen, zodat je ze in een computer kan invoeren, maar een grotere nadruk op gesproken Chinees lijkt mij heel belangrijk.
Wie Chinees wil leren moet er zich van bewust zijn dat dit een enorme inspanning vereist.
Je moet methodisch en gedisciplineerd tewerk gaan én je moet studiemateriaal hebben dat een zekere coherentie vertoont. Naast de boeken van Zhang Pengpeng kan ik de reeks China Panorama van harte aanbevelen.
Een zéér goede methode is Chinois debutant pratique de base ( met CD’s ) van Li Leilei.
Met een cursus van 30 uur Chinees bereik je m.i. niet veel tenzij je een enorm talent hebt voor Chinees. Zelf heb ik na 4 jaar avondschool gevolgd te hebben ( in Antwerpen - Ella Reynders was één van de docenten ) een 3-tal weken met mijn echtgenote doorgebracht in en rond Beijing tamelijk vlot converserend met de lokale bevolking.
Ik weet niet of je alleen met een methodische benadering resultaat boekt. Wel ben ik het ermee eens dat er veel werk inkruipt en dat je zelf behoorlijk gedisciplineerd moet zijn om dagelijks (!) woordjes te herhalen, karakters te schrijven, teksten op te dreunen, enz. Het is volgens mij zeker dat alleen naar een podcast luisteren niet voldoende is. Vandaar dat ik er ook voor pleit om gebruik te maken van de andere diensten op deze website die jammer genoeg niet gratis zijn.
Maar als je zelf al Chinees aan het leren bent op een gestructureerde manier, hetzij via avondonderwijs of met een cursus voor zelfstudie, dan kunnen de podcasts can ChinesePod je enorm veel bijbrengen, zelfs wanneer je maar sporadisch luistert en nooit aan de oefeningen en zo begint.
De inspanning blijft echter zeer groot. Ik ben op gebied van talen niet aan mijn proefstuk toe, maar de dag dat ik Chinees zal kunnen spreken en lezen op een niveau zoals ik dat bijvoorbeeld in het Engels of het Frans kan, zal ik toch een zeer grote pluim op mijn hoed mogen steken.
Ondertussen ploeteren we voort, gemiddeld 2 uur per dag nu…